NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
-İyi akşamlar. -İyi akşamlar.
Terrace House birlikte yaşayan altı yabancıyla ilgili bir program
ve biz de onları gözlemliyoruz.
Hazırladığımız tek şey güzel bir ev ve otomobiller.
-Hiç yazılı metin yok. -Evet.
Geçen haftaki bölümde, Ruka şansını sanatta denemeye karar verdi.
-Doğru. -Hepimizi yerle bir etti.
-Emika'nın dili tutuldu. -Elbette bizim de.
Etkileyici bir andı.
Bütün dünya bir anda sessizliğe büründü.
Amerika dahil bütün dünya sustu.
-Tahmin ederim. -"Emika yazdığımda,
-Ruka'nın harflerini görür gibiyim." -Şu mesele!
Bu konuda biraz düşündüm.
Hoşlandığım adam böyle bir şey söylese
"Reina'da Ruka'yı görür gibiyim..."
-Yüreğim pır pır ederdi. -Bir dakika. Bekle biraz.
Bütün bir hafta üzerinde düşünüp vardığın sonuç bu mu?
Peki...
-Hafta bu yönde aktı. -Anlaşılan sonrasında
Emika'nın adını tekrar tekrar yazdığını da unuttun.
"Emika."
Çizim defterinin bütün bir sayfasını onun adıyla doldurdu!
-Bu harika. -Kaybettik kızı.
Hiç umut yok.
Sonrasında, Yusuke tekrar
terk edildi.
YUSUKE AIZAWA, 20 UKULELE SANATÇISI
Southern All Stars'ın müziği eşliğinde Haruka'yla izleyeceği
havai fişekleri yalnız izledi.
-Ne sahneydi ama. -Bayıldım.
-Ne güzeldi. -Bu sırada,
onu terk eden kişi...
Haruka ve Peppe, çatı katında keyif yapıyordu.
İlk ilişkimde 18 yaşımdaydım. Biraz geç açıldım.
İlk öpücüğümün tadı
portakal gibiydi.
Öyle mi? Bu içki gibi yani?
Çok sevdiğim bir hatıradır.
Ne keyifli bir sohbet!
-Öyle. -Akıp gidiyor.
Komedyen Ozawa da aynı şeyleri söylüyor.
Ama onun tarzı tamamen başka.
-Neden? Ne farkı var? -Lafları havada kalıyor.
Öpüşmelerini izleyip "Ne tatlı." diyecek bir ortak lazım.
Sırada geçen haftadan, Emika'nın "Haydi bira içelim." dediği
Tokui'nin favori sahnesi var.
-Bugün içmiyor musun? -Hayır, bugün yok.
Haydi bira içelim.
Yerinde kim olsa ayağına şampanyalar sererdi.
Ben de sererdim.
Bu sesi kulaklıkla, stereo dinlemek istiyorum.
Yüksek kalitede, stereo.
-Stereo hâlini ben de duymak isterim. -Nasıl yani?
Kafamın içindeymiş gibi duyardım.
-Süper yüksek kalitede. -Yazık, buradaki tek inek biziz.
İnekliğinize ayak uyduramıyoruz.
-Yalnız bana fısıldar gibi. -Kulağına mı?
Bu arada, Ruka Marvel temalı barda görüşmeye girecek.
-Bu harika haber. -Aferin ona.
-Bir adım daha yaklaştı. -Sevindim.
Şimdiye kadar,
-biraz ağ yapmıştır. -Öyle mi dersin?
Ön boşalma gibi.
İnanırım.
-Biraz bir şeyler çıkmıştır. -Ne gibi?
Adını sen koy. Ağ boşalması bence.
Bu olur. Ağ boşalması.
Şimdiden ağ akıyordur.
-Saçmalamayın. -Peki.
Ruka ağ attırıyor, demeyin de.
"Ruka ağ attırıyor, demeyin de."
Torichan, en müstehcen seninki oldu.
Sonrasında, kızları havuzun tadını çıkartırken gördük.
-Mayolar yakışmıştı. -Tarzları çok hoş.
Yüzme mevsimi açıldı.
Başlangıçta iyi anlaşıyorlardı...
Ben sık sık,
senin başkalarının hislerini çok düşündüğünü
ve kimseyi üzecek bir şey söylemediğini düşünüyorum.
Bazen bizim yanımızdayken biraz Bayan Mükemmel olduğunu düşünüyorum.
Burnu havada olduğunu söyledikleri için eski bölümlere bir göz attım.
Haklılar. Her türlü olaydan sıkıcı denecek derecede uzak durdu.
Gerçi işe dair kaygılandığı zamanlar oldu.
-Ağladı bile. -Bir tek işi konusunda ağlıyor,
bunu, sanatına dikkat çekme yolu olarak kullandığını düşünüyorum.
-Fikrim böyle. -Haruka farklı şekilde söyleyebilirdi.
Doğru. Haruka pek de iyi iletişim kuramıyor.
Ama Kaori'nin kendini iyi göstermeye çalıştığını
düşünen tek kişi ben olamam.
Hiç nişanlanmadık tabii.
Aynı şekilde ben de senin sevgilin olduğunu duymuştum.
İkimiz de yok yere kafa yormuşuz.
Bir ara bir şeyler içelim mi?
-Tabii. -İçelim.
Anlayamıyorum,
nasıl oluyor da canı içmek istiyor?
-Ben de anlamıyorum. -Büyük bir gizem.
"Bu sayfayı kapatıp dışarı çıkalım." gibidir belki.
-Onu mu demek istedi? -Herhâlde.
17. HAFTA
BURASI GEVŞENECEK YER DEĞİL
İşte böyle. Hikâyeyi sayfalara böldüm.
-Anladım. Karelere ayırmışsın. -Evet.
"Hikâyenin bu kısmı, altıncı sayfaya kadar gelsin." diyorum.
Sonra ne yöne gideceğime karar veriyorum.
Fikirlerimi böyle düzenleyince çizmek daha kolay oluyor.
-Anladım. -Yön belirlemeden başlarsam
hikâye pek de ilginçleşmiyor.
İşlemek istediğim fikirler üzerine çalışıp
hikâyenin nereye gideceğine karar veriyorum.
İlginç olabilecek noktaları ayırıp detaylandırıyorum.
-Anlıyorum. -En zor kısmı da bu.
-Öyledir. -Uzunca düşünmem gerekiyor.
-Neler yapıyorsunuz bakalım? Selam. -Beraber...
Çizimlerime bakıyoruz.
Senin çizimlerini de gördüm Ruka.
-Ruka'nınkiler... -Hoş.
-Tarzını sevdim. -Cidden mi?
İlginç buldum.
Bugün Pokémon Center'a gittim. Çok eğlenceliydi.
-Ne aldın? -Göstereyim mi? Squirtle,
Charmender,
bir Bulbasaur oyuncağı ve bir Eevee çantası aldım.
Ne? Peki ya Clefairy oyuncağı? Peppe'ye Pippi de mi yok?
Tüh! Bir dahakine beraber gideriz olur mu?
-Çok isterim. -Çılgın bir yer. Şuna bak.
Nerede? Vay.
-Çok tatlı, değil mi? -Nerede bu?
-Nihonbashi'de. -Nihonbashi mi?
-Al bakalım! -Ne?
-Olamaz, Eevee bu! -İki kişilik bir oyun.
-Sen mi aldın? Oynamalıyız. -Olur.
-Oynayalım mı? -Evet!
POKÉMON SENİ SEÇTİM EEVEE!
-Serinmiş burası. -İlk defa geliyorum.
-Öyle mi? Yok artık. -Öyle.
-Harika, değil mi? -Vay.
Nasıl işliyor, biliyor musun?
-Kumandalar burada. -Daha evvel oynadın mı bunu?
-Hayır. -Oynamadın, demek.
Aynı anda "A"ya basacağız.
Battık. Tekrar deneyelim.
-Basılı mı tutuyorsun? -Evet.
-Becerdik. -Bu sefer oldu.
Sevmek mi istiyorsun? Buraya bas,
sonra şöyle yap...
"Kafasını mı sevmek istiyorsun?" diyor.
-İşte, şu tuş. -Çözdüm.
-Sonra da... -Tamam, çözdüm.
Dur bir dakika. Çok tatlı!
-Aşırı tatlı. -Yemek var, bak.
-Neden tedirgin görünüyor? -Ne oldu?
Geçen gün bahsettiğin kafeye gitmek istiyorum.
Neydi adı?
İtalyan tarzında olan hani?
-Oraya mı gitmek istiyorsun? Peki. -Evet, gidelim.
-Ben şu ara boşum. -Haftaya gitsek mesela?
-Haftaya müthiş olur. -Harika.
İtalya gibi miydi?
Tam İtalya gibi değil. Daha çok...
-Ama öyle demiştin! -Öyle mi? Daha çok...
Eşyalar ve dekorasyon oldukça Avrupai,
-masalar, lambalar filan. -Doğru, anlatmıştın.
-Görmek isterim. -Güzel bir kafe.
Kendimi İtalya'da hissetmek istiyorum.
Hissedebileceğinden emin değilim.
-Ama mutlaka gideriz. -Peki.
-İyi eğlendik, değil mi? -Evet, çok.
Hoş geldin, Emika.
Ben geldim.
-Neler yaptınız? -Selam!
-Pokémon oynadık. -Pokémon mu?
Evet, Eevee ile oynadık.
-Kahkahalarınızı duydum. -Çok eğlenceliydi.
-Pokémon fena yordu beni. -Beni de.
-Ama çok tatlıydı. -Evet.
Eevee müthiş tatlı.
Eevee'den mi bahsediyorsun, Haruka'dan mı?
-Onu mu kastediyordun? -Hayır, Eevee'yi kastediyoruz.
-Ben yanlış anladım demek. -Eevee ve Doraemon diyor...
-Yüzmekten bitap düştüm. -Sen ne yaptın bugün?
-Plaja gittim. -Öyle mi?
Bir ara beraber gidelim.
-Tekrar gitmek isterim. -Olur, gideriz.
Plaj...
-Bir tek ikimiz istiyoruz galiba. -Yalnız ikimiz.
-Çok sıcak hava. -Yine de yüzdüm.
-Saçlarım okyanus kokuyor. -Öyle mi?
-Beraber plaja gidelim. -Evet.
-Haftaya belki? -Haftaya mı?
KAORI WATANABE, 29 RESSAM
SHOHEI MATSUZAKI, 25 OYUNCU
HARUKA OKUYAMA, 24 OYUNCU
RUKA NISHINOIRI, 20 YARI ZAMANLI PERAKENDE ÇALIŞANI
EMIKA MIZUKOSHI, 21 J.F. OBERLIN ÜNİVERSİTESİ SON SINIF
GIUSEPPE DURATO, 26 MANGA ÇİZERİ
SHIMOKITAZAWA, TOKYO
AKŞAM 9.30
-Affedersiniz. -Selam!
-İyi akşamlar. -Sizi görmek ne güzel.
İşte buradasın.
-Burası iyi mi? Teşekkürler. -Evet, olur.
-Merhaba. -Memnun oldum. Ben Ruka Nishinoiri.
Ben Shirakami, bar sahibiyim. Hoş geldin.
Hakkında pek bir şey bilmiyorum.
RYUICHI SHIRAKAMI, 36 BAR SAHİBİ
Ne sıklıkta burada çalışabilirsin?
Şu anda Harajuku'daki Murasaki Sports'ta yarı zamanlıyım.
O işi bırakıp
-burada tam zamanlı çalışmak istiyorum. -Bırakacak mısın?
-Düşünüyorum. -Cidden mi?
Haftada üç gün çalışabilsem iyi olur.
-Başlangıçta haftada iki, üç gün. -Anladım.
-Murasaki Sports'u bırakacaksın. -Evet.
-Emin misin? -Bu barın yurtdışından
-bolca ziyaretçi çektiğini gördüm. -Öyle.
-Şu ara İngilizcemi geliştiriyorum. -Öyle mi?
Bir de Örümcek Adam olma hayalim var.
-Nasıl, cidden mi? -Evet, cidden.
Marvel evrenine hayranım.
Beni buraya getiren de bu.
Örümcek Adam kılığına giren
-pek çok müdavimimiz var. -Fark ettim.
Sık sık gelirler.
Ciddi misin sen? Örümcek Adam mı olmak istiyorsun?
Evet.
Umarım olursun tabii.
Örümcek Adam olursan bize de bayağı faydası dokunur.
İyi bakalım.
NAKAMEGURO, TOKYO
-Acıktın mı? -Evet.
-İkimiz de kahvaltı etmedik daha. -Doğru.
Soğuk bir bira istiyorum. Hava çok sıcak.
Hemen çakırkeyif olurum.
NAKAMEGURO IZGARA
KADEH ŞARAP BULUNUR
-Şerefe. -Şerefe.
Konusu açılmadı ama eski sevgilimi anlatayım mı?
Elbette. Dinlemeye hazırım.
Eski sevgilim aynı zamanda menajerimdi.
Ayrıldıktan sonra da menajerim olarak kaldı.
Yüz yüze görüşmedik. E-posta üzerinden haberleşirdik.
İşleri o şekilde paslardım.
Anlaşılan bu yüzden, Shohei hâlâ birlikte olduğumuz
ve nişanlı olduğumuz söylentilerini duymuş.
Ama ben de Shohei'nin bir sevgilisi olduğunu duymuştum.
Bu yüzden konuşmaya çekiniyordum.
-Doğrudan sormalıydım. -Evet.
-Daha hızlı olurdu. -Kesinlikle.
Ama hiç cesaret edemedim, tuhaf hissediyordum.
Ama geçen gün,
onunla konuşurken tüm yanlış anlaşmaları düzeltti.
Söylentiler yüzünden mi onunla konuşamıyordun?
Çok kafaya taktım, ona çıkma teklif edersem
sevgilisi olduğuna emin olmasam da bazı sınırları aşacağımı düşündüm.
Onun yanında çekinmeme hiç gerek yokmuş.
Keşke daha evvel teklif etseydim.
Bu kadar vakit kaybetmemiş olur,
beraber daha uzun zaman geçirir, onu yakından tanırdım.
Elini buraya koyma, kesersin.
Bu şekilde tut,
elmayı baş parmağınla bastır.
Anladım şimdi nasıl bastırdığını.
-Bastırıyor musun? -Evet.
Bastırıp elini bu şekilde kaydırıyorsun.
-Aynen böyle. Aferin. -Teşekkürler.
Korkutuyorsun beni.
Bu ne?
Bilmem.
-Kimin bu? -Benim değil.
Balık yumurtası aromalı.
-Nereden gelmiş? -O bana gelmiş.
-Benim. -Annenden mi?
-Evet, annemden. -Ne tatlı!
Geçen bölümü
-Balık yumurtalı! -izlemiş.
-Yemiştim. Güzeldir. -Makarnama sos olarak yollamış.
Brokolili makarnaya mı?
Yoruldum.
-Bravo. -Hoş geldin Shohei.
-Yemek yedin mi? -Yedim.
-Herkes yemiş zaten! -Sen yemedin mi?
-Hayır. -Selam Ruka.
Emika daha yemek yememiş.
-Harika! Hazır ol. -Balık yumurtalı makarna vakti.
-Hayır, dur. -Makarna var mı?
-Dur sana öğreteyim. -Makarna var.
Sen ona pişir. Ben tarif ederim.
Peppe, ben de istiyorum.
-Sen de mi acıktın? -Evet.
-İki porsiyon yapalım. -Olur.
-Ya sen, Haruka? -Yok, sağ ol. Ben tokum.
10 ila 12 dakika, diyor.
On dakikada al dente olur, yani dişe gelecek sertlikte.
O zaman tavada bir tur çevirirsin.
-Anladım. -Saati on dakikaya kur.
-Al dente, öyle mi? -Makarnayı dök.
-Hedefimiz al dente. -Evet.
Bir şey ekliyor muyuz?
-Altı kısık mı? -Evet, kısık.
Sonra, iki porsiyon için...
İki porsiyon için bunun yarısı yeter.
Kalanını da...
-Az daha lazım. -Az daha mı?
Bu tam oldu.
-Karıştır bakalım. -Peki.
Bu arrabbiata benimkinden
-çok daha lezzetli olacak. -Emin misin?
Çünkü baksana, dikkatini sosa vermiş.
-Böyle yapmayı dene. -Nasıl yani? Vay.
-Anladım. -İşte böyle.
Aynen. Ama çok yukarı atma!
Dur, tamam. Haydi yiyelim.
Vay, teşekkürler!
Harika görünüyor. Benimkini geçti.
-Afiyet olsun. -Güzeldir umarım.
-Afiyet olsun. -Michelin yıldızlı.
Michelin yıldızlı!
Michelin yıldızı mı?
-Bu bekleyiş beni öldürüyor. -Baharatlı mı?
-Nefis. -İşte bu!
-Müthiş olmuş. Bravo. -Başardı.
Çok iyi. Hem baharatlı hem nefis.
Acı oranı yerinde.
Kolay, değil mi? İki malzeme var: Sos ve makarna.
Makarna olunca, sosu katıyorsun. Bu kadar.
Başka karışımlar da denenebilir.
Brokoli kullanacaksan sarımsakla zeytinyağında sotelersin.
Makarnaya ekledin mi, enfes olur.
-Anladım, yani... -Seçenek bol.
Brokoliyle makarnayı aynı anda koymuyorsun yani?
Hayır, asla.
-Günün nasıl geçti? -Stüdyodaki...
BAYAN NISHI'NIN STÜDYOSUNA GİDİYORUM. PEPPE
...çıraklığımın son günüydü.
-Bugün son günün müydü? -Bugün müydü o?
Biraz üzücü.
Evet, bana öyle çok şey öğretti ki.
Bir manga çizerinin yaşamına dair pek çok şeyi anladım.
-Artık yoluna mı bakacaksın? -Artık
kendi hikâyelerimi yaratacağım.
Mangalarımın
raflarda yer alacağı günü iple çekiyorum.
-Görünce ağlarım herhâlde. -Gözümde canlandıramıyorum.
Sevinçten bağırırım belki. Şu ara o an için yaşıyorum.
Oraya varabilmek için çok çalışıyorum.
O noktaya varınca sırtımdan büyük yük kalkacak.
-Sevinç gözyaşlarıyla tabii. -Birkaç kopya alırız.
-Yarın İngilizce dersine başlıyorum. -Vay, ne güzel!
-Harika. -Muhtemelen çok ödevim olur,
yardımlarınızı beklerim.
-Seve seve. -Çok teşekkürler.
Duşa önce ben girsem, olur mu?
Tabii.
-Hepinize iyi geceler. -İyi geceler.
Bugünlerde programın var mı?
Program mı? Peppe'yle plaja gitmeyi planlıyorum.
-Ne güzel. -Geçen gün,
okyanusu görmek istediğimden dem vuruyordum.
Plajda olmaya bayılıyorum. Ama Haruka ve Kaori
sıcak havayı bahane ederek caydılar.
-Haberim yoktu. -Plaj planı var işte.
Güzel.
Senin programın var mı?
Yaz geldiği için seyahat etmek istiyorum.
Aynen ben de.
Nasıl erkeklerden hoşlanırsın?
Her çeşit erkeği denedim ve artık nasıl erkeklerden hoşlandığımı bile bilmiyorum.
Hayatta amaçları olan biri olmalı.
-Amaçları mı? -Amaçları veya
kararlı şekilde takip edeceği bir tutkusu.
Ne istediğini bilmeyen insanlara
bir türlü güvenemiyorum.
-Ne istediğini bilen biri yani... -Çalışan, çabalayan biri.
Anladım.
Burada âşık olabilecek miyim, bilemiyorum.
Bekleyip göreceğiz.
Evet.
Önceki bölümleri
-izlemiş olmalı. -Kesin izlemiştir.
Shohei'nin tam zıddını tarif ediyor.
-Farkında olmalı. -Amaçları olan birini istiyor.
Ayakları yere basan, kendinin farkında. Çalışkan birini.
-Kötü niyetle yapmıyor... -Tam tersine.
Ne?
Gayet açık şekilde "Yaşam tarzını beğenmiyorum." diyor.
-Öyle mi dersin? -Sohbet o yönde.
Shohei de aldığı cevaba şaşırdı sanki. Kafası karışmış gibi.
Peppe'nin mangalarını satma hayalinden sonra, bir de bu sohbet.
Konuşurken gözleri parlıyordu.
-En büyük hayali satıldığını görmek. -Kolay gelsin Peppe!
-Big Comic Spirits'in seçmesi büyük olay. -Hem de nasıl.
Peppe sayesinde eve bir aydınlık geldi.
-Öyle. -Ruka bile Peppe'nin varlığı sayesinde
kendini geliştirmeye başladı.
Makarna ne leziz görünüyordu öyle.
Haruka da ona birkaç ipucu verdi.
-Elma soymayı gösterdi. -Gösterirken
öyle sert davrandı ki, zorlama gibiydi.
Örümcek Adam olmaya da yaklaştı. Bar sahibiyle anlaştılar.
Kesinlikle. Pek yakında Örümcek Adam olacak.
Evet. Hem bar sahibi bile "Örümcek Adam olursan bize faydası olur." dedi.
Ruka'nın en büyük şansı iyi niyetli çevresi.
Bu açıdan çok şanslı.
Peppe'nin Emika'yla flört etmesini istiyorum.
Ondan hoşlanıyor mu emin değilim.
-Ben de... -Sanmıyorum.
Son sahneye göre tarif ettiği kişi
-Peppe olabilir. -Haklısın.
-Peppe'den hoşlanıyor olabilir. -Ruka'yı unutmayalım.
-Örümcek Adam olma hayalini. -Haklısın.
-Hayallerine yaklaşıyor. -Çalışıyor en azından.
Sonunda. Küçük adımlarla da olsa
-harekete geçti. -Sonunda.
-Niyetinde ciddi mi? -Elbette ciddi.
En azından doğru yolda.
Durumu Afrika'yı yürüyerek kat etmek için
ilk adımları atmasına benzetebiliriz.
Amacından o kadar uzakta.
Onu gözümde, okyanusun karşısında canlandırıyorum,
"Karşıya nasıl geçeceğim?" diye düşünüyor.
EBISU, TOKYO
ÖĞLEN 12.30
-Merhabalar. -Merhaba.
NOVA EBISU ŞUBESİ
-Nishinoiri adına bir ders kaydım olacak. -Tabii.
-Merhaba! Selam. -Memnun oldum.
Hoş geldiniz.
Benim adım
Louis.
-Louis mi? -Evet, Louis.
-Louis. -Anladım.
Bana kendi adını söyler misin?
Tabii.
-Ben Ruka. Evet. -Ruka mı?
Harika.
Peki Ruka. Memnun oldum.
-Memnun oldum. -Aferin. Güzel.
Buradaki konuşmayı takip edeceğiz.
Şimdi...
Sor bakalım, "Bu hafta sonu..." Sor bana.
"Bu haftasını... ne yapmak?"
-"Haftasını" mı? -"Bu hafta sonu."
-"Haftasına." -"Bu hafta sonu."
-"Haftasına." -Hafta sonu. Evet.
Yani cumartesi ve pazar.
Bir daha deneyelim. "Bu hafta sonu, ne yapmak..."
"Bu haftasını... Ne yapmak...
-istersen?" -Hafta sonu.
-Hafta sonu. Aferin.
-Haftasına mı? -"Bu hafta..."
"Bu haftasını ne yapmak
-istersin?" -"Hafta sonu."
-Hafta sonu. Hafta sonu. -Haftasına?
-Hafta sonu. -Güzel. İyi oldu.
Bir daha. "Bu..."
"Bu haftasına ne yapmak
-istersin?" -"Hafta sonu."
-Teşekkürler! -Çok teşekkürler!
-Sağ ol. Afiyet olsun. -Girişelim mi?
Erişte höpürdetebiliyor musun?
Höpürdetelim ister misin?
Onu... Hiç beceremiyorum.
Mantıklı!
Sessizce yiyorum.
-Kimler uyanmış! -Kim?
Günaydın.
-Uyuyor muydun? -Uyuyakaldım.
-Üzgünüm. -Yemek yeni bitti.
Uyuyakaldığıma inanamıyorum.
Uyandığımda bileğimde bu ısırık izlerini gördüm.
Örümcek olabilir mi?
-Haklısın. Örümcek mi acaba? -Olamaz.
-Acaba... -Olabilir mi?
Hakikaten mümkün mü?
Burası tam da Örümcek Adam'ın ısırıldığı yer.
Ağ atmayı denesene?
-Yapabiliyor musun? -Henüz değil.
-Henüz ağ yok. -Belki biz göremiyoruzdur.
Bir gün bir bakacağız tavanda geziyor olacak.
-Yarın ne yapıyorsun? -Yarın,
-özel bir planım yok. -Boş musun?
Evet. Ne yapacağız?
Sen ne âlemdesin Ruka?
-Ben de boşum. -Boş günün var yani.
Peki ya sen?
-Manga çizeceğim. -İş.
-Manga. -Sonraki gün de aynı.
-Manga. -Sonraki gün de.
Aslında iki günüm boş.
-Bir yerlere gitmek ister misin? -Sen?
Bir şeyler yapmak istiyorum. Ama ne, bilmiyorum.
Bir yerlere gitmek isterim.
Hayalindeki buluşma aktivitesi ne?
Nereye giderdin?
Nereye mi giderdim? Yola çıkardım.
-Yolculuğa mı? -Evet.
Çıkmak ister misin?
Olur mu?
İkiniz nereye gidiyorsunuz?
Belki deniz ürünü yemeye gideriz.
-Deniz ürünü yeriz. -Deniz ürünü mü?
-Ne kadar uzağa gideceksiniz? -Aslında...
-Miura Yarımadasına kadar ineriz. -Ta oraya kadar mı?
Daha evvel bizim arabalara binmemiş.
Öyle mi?
-Günaydın. -Günaydın.
-Nereye gidiyoruz? -Deniz ürünü istiyordun, değil mi?
-Evet. -Öyleyse öyle yapalım.
-Deniz ürünü mü yiyelim? -Evet.
Peki.
DENİZ ÜRÜNÜ YEMEYE GİTTİK. RUKA VE EMİKA
-Sonra görüşürüz Kaori. Hoşça kal. -İyi yolculuklar!
-Hava bugün çok boğucu. -Öyle.
Gideceğimiz yer şehir dışında mı?
Evet, Miura biraz dışarıda.
-Misaki miydi? Miura mı? -Miura Yarımadasına gidiyoruz.
-Yarımada... -Yarımada mı?
-Ada mı yani? -Galiba.
Kırsal bölgelere geldik.
Öyle, ben severim bu ortamı.
Cırcırları duyuyor musun? Yaz gibi.
Evet, tam yaz sesi.
MISAKI, KANAGAWA
ÖĞLEDEN SONRA 3.30
-Bak, denizanası var! -Olamaz.
-Var, gördüm. -Ne çoklar.
-Küçücükler. -Evet.
-Bak, daha da var. -Vay, haklısın.
Ne çok var.
SHOWAMARU
-İkura çok taze görünüyor. -Evet.
-Afiyet olsun. -Afiyet olsun.
-İkura'nın tadı müthiş. -Öyle.
Her şey çok leziz.
Enfes.
Jaguar'a binmek hoşuna gitti mi?
Rahatsız hissettim. Alışık değilim.
-O arabaya hiç... -Hem baş başa konuşmaya da
-pek alışık değiliz. -Doğru.
Rahatsızlığımı artırdı biraz.
Terrace House'daki vaktinde belli amaçların var mı?
Benim mi? Bilmem...
Romantik bir tesadüf umuyorum ben.
Olur mu dersin?
Bilmem ki.
Buluşmanız nasıl geçti?
Yol çok uzundu.
AKŞAM 8.00
Çok mu uzundu?
Evet, bayağı uzakmış.
Ama eğlendim, yemek de gayet güzeldi.
-Tatlı kız, değil mi? -Evet.
-Hoş kız. -Öyle.
-Peki ya görünüşü? -Güzel.
Geçen gün,
Peppe'yle takılıyor, sohbet ediyorduk,
içmeye hiç niyetim yoktu.
Yalnız su içecektim.
Sonra aşağı geldi
ve onunla içmemi istedi. Dikkatimi çekti.
Çok tatlıydı.
-İçmek zorunda kaldım. -Ne güzel.
Çıkma teklif ettin mi?
Akşam yemeğine davet edeceğim.
ÖĞLEN 12.00
Günaydın.
-Çalışıyor musun bugün? -Evet.
Ne zaman çıkacaksın?
-Öğleden sonra 3.00 gibi çıkmam lazım. -3.00 mü?
Öğle yemeği yedin mi?
Henüz yemedim.
Çıkıp bir yerlerde yesek mi?
-Çıksak mı? -Evet.
Olabilir.
SASAZUKA, TOKYO
Soba eriştesi sever misin?
Severim
ama annemin alerjisi var, evde yiyemiyorum.
-Anladım. Senin alerjin yok ama? -Yok.
-Kalıtımsal değil mi? -Hayır, yiyebiliyorum.
Soba...
SORIN
-Afiyet olsun. -Afiyet olsun.
Programda izlediklerinden
gerçekte farklı çıkan birileri var mı?
Yani...
-Ben farklı mıyım? -Aslında
seninle konuşmak tahmin ettiğimden kolay.
Daha iyi biri çıktım yani, öyle mi?
-Onu demek istemedin. -Daha iyi biri çıktın, evet.
-Hayır, cidden. -Cidden mi?
-İyi çıktın. -Cidden iyi çıktım.
Dürüst insanlardan hoşlandığını söylemiştin.
Söyledim.
-Kaori'ye de söyledim. -Haruka gibi biri mi yani?
Beğendiğin yanı bu mu?
Aklındakileri doğrudan söylemesi hoşuma gidiyor. Takılması rahat biri.
Görünümüne bayılmıyorum gerçi.
Onunla yaşayınca bunu anladım.
Vay. Öyle mi?
Vay...
-Ne oluyor? -Şaşırdım biraz.
Neden?
Sonuçta, kimden hoşlanacağımızı seçemiyoruz.
-Aşkı bulmak istiyor musun? -Evet.
Öyle mi? Herkesin hedefi bu değil gibi sanki.
-En azından, asıl ekip için böyle. -Evet.
Fikirlerini merak ediyorum.
Ben hep aşk peşindeyim.
Asla vazgeçmiyorum.
Birinden hoşlandıysam daha çok uğraşıyorum
çünkü gözüne girmek istiyorum.
Daha dik oturuyorum mesela.
Erkeklerin de
-bunu yaptığını bilmiyordum. -Hem de nasıl.
JINBOCHO, TOKYO
ÖĞLEDEN SONRA 6.00
-Gönderdiğim takvimi inceledin mi? -Evet.
Yeteneklerinin, biz ilerledikçe
gelişeceğini varsayarsak...
FUMITOSHI MAMENO, 43 BIG COMIC SPIRITS YARDIMCI EDİTÖRÜ
Bu takvime göre biraz sıkışacağız.
Renkler bu güne kadar uygulanmalı,
birden üçe kadar bölüm teslimleri burada.
Haftada bir yayınladığımız için
her bölüm 18 sayfa desek
günde altı sayfa tamamlarsan üç günde bitirirsin.
Sonra sıradaki bölüm için hikâyeyi iki günde oluştursan
dinlenecek iki günün kalır.
Ama dört günde çizer, hikâyeyi üç günde kurarsan
hiç dinlenemezsin.
Anladım.
-Dördüncü bölüme bakalım mı? -Tabii.
Hikâyeyi sevdim. İlginçti.
İş kaliten de arttı.
Fikir ilginç ama bence kendine ait bir bölümü olmalı.
-Carbonara hikâyesi. -Ne o?
Carbonara'ya çiğ yumurta konmaz, değil mi?
-Evet, konmaz. -O zaman bu bölümde,
Napoliten soslu makarnaya odaklanmak istiyoruz.
Napoliten'le ilgileneceğinizi biliyordum.
Napoliten ayrı bir bölümü hak ediyor.
Karakterinin napoliten konusunda çıldırması çok komik.
Kızdığı sahneler artmalı.
İtalyanların napoliten sosu makarnaya hakaret kabul etmesini sevdim.
Japonya'da bir dükkân var, napoliten makarna için
insanlar sıraya giriyor.
-Bunu kesebilir miyim? -Elbette.
-Böyle iyi oldu. -Anlıyorum.
Bence bu sahnede daha bile sinirli olabilir.
Masayı devirecek kadar adeta.
-Harika fikir. -Tamam.
-Harika oldu bu. -Teşekkürler.
-Aferin. Sevindim. -Ben de.
Dördüncü bölüm harikaydı. Çok sevdim.
Sevindim.
Bunun dışında hayatın nasıl?
-Terrace House'da eğleniyorum. -Öyle mi?
Aşk romanı yazıyorsun.
Bu evde olmak büyük ilham verdi.
Henüz biriyle çıktın mı?
Yeni bir ev arkadaşımız var, Emika.
Pazartesi onunla plaja gideceğiz.
Kulağa harika geliyor.
Gördük ki,
-Shohei değişiklik peşinde. -Evet.
Eskiden de karakteri böyle miydi?
Onu bu yanını ilk defa görüyoruz.
-İyi görünmeye uğraşıyor. -Emika'dan hoşlanıyor olabilir.
Anlaşılan şimdiye kadar kimse dikkatini çekememiş.
-Bunu anlamalıyız, değil mi? -Sanki.
Birinin dikkatini çekmeye çalışırken
daha çok uğraştığını söyledi.
Önceden hayattaki amaçlarını umursamıyordu,
demek ki kimse onu böyle hissettirmedi.
Onu Kaori'yle daha çok baş başa görmek isterdim.
-Mümkün değil. Emika'dan hoşlanıyor. -Hedefi o değil.
Hedefi Emika ise daha çok çalışmalı.
Emika'yı heyecanlandıran kimse yok gibi.
-Haklısın. -Geldiğinden beri olmadı.
Kişiliği mi böyle, eğlenmiyor mu, anlamıyorum.
Bana hep soğuk ve umursamaz geliyor.
Birinden hoşlansa bile
pek bir coşku göstermiyor gibi.
Kendi çekiciliğini öne çıkartıyor.
-O soğukluğu çok erotik. -Kesinlikle.
Aşka yaklaşımı yavaş ve sabit, sous vide usulü.
-Vay. Tanrım. -Ne müstehcen laf o öyle.
-Çok seksi. -Bütün lezzeti bir anda bırakmaz!
Üzerinize düşmediği için sizi çektiğini fark etmezsiniz bile.
Bir bakarsınız, boğazınıza kadar batmışsınız.
-Bence böyle. -Peppe'nin
Emika'nın sous vide'ine çekilmesini umuyorum.
Ondan hoşlanıyor gibi.
-Evet, çıkma teklif etti. -Doğru.
-Yine mayoları göreceğiz! -Zevkle.
-Acele edelim... -Peppe'nin mayosunu mu?
Peppe'yi görmesek de olur.
-Emika'yı kastediyorduk. -Benim ilgimi çekti.
Peppe'nin vücudunu merak ediyorum ama asıl ödül Emika.
Göğüs kıllarını tescilleriz, hepsi bu.
Ya slip mayoyla beliriverirse?
Ruka da İngilizcesini geliştiriyor.
-Ne sahne. -Harikaydı.
-Keşke "hafta sonu" diyebilseydi. -Ciddi miydi, şakasına mı yapıyordu?
-Daha az karıştırsaydı keşke. -Evet.
Ciddi bir hata ise endişelenmeliyiz.
-Sahte değildi bence. -Öyle mi?
-Şaka yapmıyor muydu? -Elinden geleni yapıyor.
-Dalga geçmiyordu yani? -Şaka değil miydi?
Cidden mi? Vay. Şimdi korktum.
The Walking Dead'den bile daha korkunç.
İnatla çalışırsa yakında becerir bence.
-Öyle. -İnisiyatif alıyor.
Örümcek Adam olmaya yaklaşıyor.
-Haklısın. -Hem örümcek de ısırdı.
Doğru ya. Çılgıncaydı.
Ama bu elinden ısırmalıydı.
Hangi eli olduğu fark etmez.
Isıran örümcek gerekli genetik özelliklere sahipse olur.
Tek ısırıkla Örümcek Adam olabilir.
-Herhangi bir yeri ısırabilir... -Laboratuvardan kaçmış
radyoaktif bir örümcek olduğu sürece,
-Örümcek Adam'a dönüşür. -Anladım.
Gerçi muhtemelen toz akarı filan ısırdı.
-Mümkün değil. -Neredeyse oluyordu.
Ruka ve Emika'nın buluşması ne rahatsızdı.
-Zor izledim. -Bence güzeldi.
Araba sahnesi...
Yol boyunca konuşacak hiçbir şey bulamadılar.
Ancak yemekten sonra Jaguar'la ilgili sorular sorabildi.
Araba satıcısı gibiydi.
Neyse, artık gelecek hafta Peppe'yle olacak buluşmasını
Ruka'yla olan buluşması ve Misaki'ye gidişleri ile
karşılaştırıp yorumlayabilir.
-Büyük farklar bekliyorum. -Akla kara belli olacak.
Sohbet daha derin ve neşeli olacaktır.
Peppe bisikletle gitmeyi önermezse tabii.
-İyi dedin. -Kesinlikle.
-O kız bisikletiyle. -Sevimli olanlarla.
-Onda da gülecek bir şey bulur. -Kesin bulur.
Misaki çok uzaktı. Ruka neden daha yakın bir yer seçmedi?
-Enoshima gibi. -Deniz ürünü her yerde var.
Google'da "Japon deniz ürünleri"ni aratmıştır.
Leziz görünüyordu gerçi.
Ben olsam hiç dert etmezdim.
İnternet arama becerilerini geliştirmeli.
AKŞAM 9.30
Ayaktasın.
-Evet, uyumadım. -Kendinden geçmiştin.
Bir an kim olduğunu anlayamadım.
-Sohbet etmek ister misin? Çok oldu. -Tabii.
-Çatıya çıkalım mı? Başka yer de olur. -Çatıya mı? Tamam.
Bu gece
-çatı güzel olur. -Gidelim.
Çatı katına çıkalım.
-Çok oldu hakikaten. -Değil mi?
Kısa keseceğim, sana Kaori hakkında
-hislerini sormak istedim. -Şu an mı?
-Arkadaşız. -Sadece arkadaş mı?
-Eskisi gibi. Anladım. -Sadece arkadaşız.
Bir sebepten, duygusal olarak
aynı seviyeye gelemedik sanki.
Birbirimize olan hislerimizi açıklamak için
biraz geç kaldık.
Birbirimizi anlayamadık.
İkimiz de birbirimizi başkalarıyla beraber sandık.
Birbirinize uyumlanacağınız bir vakit gelmez mi artık?
-Gelmez mi? -Açıkçası
ben...
Artık o noktayı geçtim.
Ona karşı bir şeyler hissetmeyecek misin?
-Sanmıyorum. -Anladım.
Peki, bir daha sormayacağım.
-Peppe hakkındaki fikrin ne? -Peppe mi?
-Enerjisi çok yüksek. -Evet.
Onu daha yakından tanımak isterim.
Onu romantik bir partner olarak görmek kolay.
Evde olduğumuz dört ay boyunca bu durağan hâle çok alıştık.
Yakında bir değişiklik olmazsa Peppe ve Emika'yı
-kendi durağan ortamımıza çekeceğiz. -Öyle.
-Endişeleniyorum. -Ben de.
Emika buraya aşkı bulmaya geldi.
-Yani, anlarsın... -Evet.
Anlıyorum.
Ben de tembellik ettim.
Burada rahat etmemiz güzel.
-Ama... -Terrace House'a gevşemeye gelmedik.
Kesinlikle. Bunu demek istiyorum.
Evet...
Alt yazı çevirmeni: Aslıhan Tuna